LiefdesGedichten

Ik ben het leven en de dood

Ik ben het leven en de dood.

Gevoelens van liefde zijn moment opname in het geheugenspoor,en daar is ook de plek waar ik jou en mijzelf verloor.

De tijd heeft mijn geheugenspoor doen verdwijnen,de omgeving en het verstand hebben de overhand gekregen en de liefde voor jou en mijzelf doen vergeten.

Dit waren de momenten van mijn eigen ego en het verstand om de kleine dingen die bijzonder waren voor nihil te verklaren.

Waarom is dan de vraag maar dat is jaren later op zulke momenten altijd te vaag.

Je kunt je beter afvragen hoe komt het dat ik dit niet heb willen dragen in plaats van nu te klagen.

Is het de pijn of het verdriet die op het oppervlak lagen,kon je de kracht niet vinden om dit te dragen of zij je verstand laat dit rusten deze gevoelens zijn alleen maar lusten.

De ervaring heeft mij geleerd dat gedane zaken kennen geen keer daarom denk ik nu laat je hart spreken.

Als het er toe doet laat je gevoel de loop dan is er altijd nog hoop,dingen nemen dan een andere wending.

Veel wrok en spijt hebben dan geen plaats in het geheugenspoor daar op die plek waar ik jou en mijzelf verloor.

Ik ben het leven en de dood

René Duchâtteau