LiefdesGedichten

jij houdt je groot net als ik

Voor het eerst was jij bij mij in de buurt,
tijdens het schrijven van een gedicht….
Zodat ik direct inspiratie kon putten,
bij het zien van jouw gezicht….

Ik wist absoluut niet wat er door jou heen ging,
toen ik plotseling ineens binnenliep….
Maar wegblijven is voor mij geen optie,
daarvoor zitten mijn gevoelens veel en veel te diep….

Hoe vond jij het om mij na jouw tweede afwijzing,
vandaag weer onverwachts te aanschouwen?.....
Ik hoop dat ik vandaag duidelijk heb gemaakt,
dat niets mij bij jou ooit weg zou kunnen houden….

Maar je gaf geen krimp,
Jij bleef overeind en je bleef onbewogen….
Toch keek je af en toe stiekem naar mij,
mijn ogen hebben mij echt niet bedrogen…..

En ik zag dat jij het vervelend vond,
dat ik er vandaag heel eventjes was….
Ik kon dit duidelijk merken,
dat was wat ik in jouw ogen las….

Het kan toch niet zo zijn dat jouw gevoelens,
al zijn verdwenen en dat je alles reeds hebt laten verduisteren?....
Wanneer komt toch eindelijk het moment,
dat je toegeeft en echt naar je hart gaat luisteren?.....

Maar het is niet zo dat je het vandaag echt vervelend vond,
en het was geen echte schrik….
Jij durft gewoon niet toe te geven aan jouw gevoelens,
net alsof jouw eigen hart je verstikt….

Want jij weet al maanden wat ik wil.
Waarom ik kom en dat ik naar je verlang….
Maar dat benauwde en verstikkende hart,
maakt jou onzeker, terughoudend en heel erg bang….

En toen je een kaars gebruikte voor een sigaret,
voor je gebruikelijke shot nicotinerook….
Deed je dat vlakbij waar ik op dat moment zat
maar waar jouw sigaretten lagen staan die kaarsen toch ook?....

Ook pakte je een keer een kaartje van mijn tafel.
net of je iets wilde weten wat je vergeten had….
Ik keek naar de bar en zag dezelfde kaartjes,
daar stonden er toch echt zat….

Jij krijgt van mij niet de kans
om mij ooit eens te gaan vergeten….
Dat was de reden van mijn komst vandaag,
en heb ik expres dicht bij jou in de buurt gezeten….

Het viel mij op toen ik wegging,
en ik langzaam mijn jas aandeed….
Dat jij je met je rug naar mij toedraaide,
je deed net of je mij vermeed….

Nu weet je dat ik altijd zal blijven komen,
je zit namelijk veel teveel in mijn hoofd….
Wat jij zondagavond tegen mij hebt verteld,
was niet jouw waarheid, en ik heb je niet geloofd….

Dus lieve ……., bepaal jij maar het tempo
en doe maar of je mij negeert en toon maar zogenaamde assertiviteit….
Als je maar naar mij toe gaat komen.
Ik wacht wel op jouw toenadering, ik heb alle tijd….