Jouw lippen
Jouw lippen
Het was je mond waar ik meteen voor viel,zo soepel, net niet krachtig, iets aan de grote kant misschien.
Iets roze van kleur, iets gevuld …….
Ik durf te wedden dat ze ruiken naar frambozengeur.
Natuurlijk was er je stralende lach, maar nog meer
je naar beneden hangende mondhoeken,
als je het even niet had.
Je liet even merken dat jij er ook nog was.
Je gezicht aflezen is bij jou overbodig
ze hoeven alleen je mond te zien
en ze weten wat je denkt en voelt.
Mmmm golft er door mijn gedachten
als ik denk aan de terugverende lippen
van jouw zoen.
Ingezonden door: Vlorror - Datum: 12-02-2008 om 12:16
0 reactie(s)
Gemiddeld cijfer: 5,2 Aantal stemmen: 5
Stuur dit gedicht naar je vriend(in)
| Vorige | Volgende |