Ik zat fout
Ik zat fout
ik weet dat ik fout zatik dacht dat ik zonder je kon leven
dat had ik fout want zonder jou
is er geen leven meer voor mij
je bent mijn alles
dat wist ik toen aleen nog niet
toen je me omhelsde duwde ik je weg
nu verlang ik zo naar je armen om me heen
en de warmte die je me gaf
maar nu is het te laat
ik heb je laten vallen als een baksteen
en toen je was geland liet ik je liggen
ik brak je hart en zonder dat ik wist ook het mijne
ik weet dat dit niet meer goed te maken is
maar één ding moet je weten
dat ik van je hou!
Ingezonden door: Charlotte - Datum: 23-07-2007 om 12:58
0 reactie(s)
Gemiddeld cijfer: 8,7 Aantal stemmen: 20
Stuur dit gedicht naar je vriend(in)
| Vorige | Volgende |