Hopelijk komt er iets ooit.
Hopelijk komt er iets ooit.
Afvragend,Hoe het zou zijn.
Dat ene moment,
Dat ik mis.
Hoe het zou voelen,
Om zijn lippen te mogen rijken,
Om in zijn armen te mogen liggen.
Hand in hand te lopen over straat.
Wachtend op iets,
Dat al lang vervaagd is,
Dat niet te verklaren is.
Maar k’wacht al zo lang.
Op dat ene moment dat waarschijnlijk nooit komt.
Dus laat me gerust,
Geef me geen hoop meer.
Want tis haar dat je graag ziet,
En tis niet dat je me verliet,
Want na al die tijd,
Zal het je nog altijd niet duidelijk zijn.
'K zit hier vanbinnen met een enorme pijn,
Omdat ik & jij nooit wij zullen zijn.
Ingezonden door: sabien b. - Datum: 11-06-2007 om 20:30
0 reactie(s)
Gemiddeld cijfer: 8,8 Aantal stemmen: 17
Stuur dit gedicht naar je vriend(in)
| Vorige | Volgende |