Herinnering
Herinnering
Die ene dag,op het internet,
zag ik jouw foto,
met een mooie lach.
Ik wist,
jij bent het voor mij,
jij maakt me blij,
ik had het beslist.
Met jou wilde ik oud zijn,
papa en mama door onze kleintjes genoemd,
dat was de tijd van toen,
maar jij deed me pijn.
Je ontmoette een ander,
ik liet me stromen door het meander,
tranen in mijn ogen,
jij had mij bedrogen.
Maar nu hetzelfde verhaal,
maar dan van de andere kant,
ik snap je,
mijn rouw-advertentie in de krant.
Het was al gebeurd,
ik hield het niet meer,
ik weet dat jij er om had gezeurd,
ik moest blijven van jou o zo zeer.
maar ik kon het niet,
ik wilde niet meer.
Daar op de bodem van het meer,
lig ik,
denkend aan jou,
jij was mijn herinnering,
tot deze, verdrietige dag,
dit is mijn laatste bericht,
ik schreef dit nog met een lach,
maar ook tranen in mijn ogen,
ik heb besloten,
er zijn andere meisjes die jou ook mogen!
Tot ziens lieve mart,
je bent voor altijd in mijn hart.
(mart is een schuilnaam voor mijn liefste)
Ingezonden door: Emma - Datum: 30-06-2007 om 10:22
0 reactie(s)
Gemiddeld cijfer: 8,0 Aantal stemmen: 2
Stuur dit gedicht naar je vriend(in)
| Vorige | Volgende |