Gevangene
Gevangene
Ik klim en ik vlucht,ik klauter over muren….
Zolang ik maar bij jou ben,
om uren naar je te turen….
Ik sta achter de tralies,
en mijn cel zit op slot….
Frustraties alom,
ik ga hier aan kapot….
Dus bedacht ik wat ik moest doen,
een ingewikkelde ontsnappingsroute….
Ik graaf een ondergrondse tunnel,
om stiekem naar buiten te wroeten….
Niemand zou het weten.
geen mens wist van mijn tunnel zijn bestaan….
Dit opgesloten gevoel is vreselijk,
ik moet hier echt vandaan….
Twee gehoopte vrijspraken
lieten reeds al mijn hoop verschieten
Dus forceer ik een uitbraak
om van jou en alles wat jij bent in mijn leven te genieten…
Dus brak ik uit
In mijn zoektocht naar wat frisse wind….
Ik heb je eindelijk verteld dat ik van je houd,
Maar je bent niet eerlijk geweest over wat je nu eigenlijk van mij
vindt….
Ingezonden door: Jerry de Zoete - Datum: 28-12-2007 om 20:42
0 reactie(s)
Nog niet gestemd
Stuur dit gedicht naar je vriend(in)
| Vorige | Volgende |