Dit was het dan.
Dit was het dan.
Dit was het dan.Hierna
begint het dus het leven.
Ik doe alsof ik het olijfgroen omver schreeuw.
Liefhebben?
Wat is liefhebben?
Ik geef vrouwlief een kus op haar voorhoofd,
ik heb haar lief.
Haar haren, haar handen, haar woorden en haar kookkunsten.
Het ligt niet aan mij.
Ze kijkt weg, alsof ze mijn uitbarsting kan raden.
Ik had je lief,
waarlijk lief, mijn liefste.
Scherp met de sterretjes die ik ken in haar schuchterheid,
reagerend op mijn antwoord.
Dit was het dan.
Hierna begint het dus het leven.
Ik hád haar lief,
dat was het dus.
Ik draai me om, blij dat ik mijn pet nog op heb.
Ik loop weg, richting gouden zon.
Ingezonden door: Sjef Horsten. - Datum: 08-04-2008 om 18:17
0 reactie(s)
Gemiddeld cijfer: 6,0 Aantal stemmen: 4
Stuur dit gedicht naar je vriend(in)
| Vorige | Volgende |