Berooft van je leven
Berooft van je leven
Plots was je weg, berooft van je levenMaar in mijn hart en gedachten
blijf je altijd bij me..
Waarom zijn er zoveel vragen,
waarom is er zoveel pijn,
waarom zijn er zoveel dingen
die niet te begrijpen zijn.
Veels te jong,
nog midden in het leven,
nog zoveel dingen te doen,
nog zo veel te geven..
in één klap allemaal voorbij.
Het verdriet is niet te beschrijven,
tranen niet te stuiten..
Waarom heb je niet wat langer mogen blijven?
een mooi dag
misschien een dag om vrolijk te zijn,
maar die ineens
vol was van verdriet en pijn.
Jij met je warme karakter,
jij bij wie ik alles kwijt kon..
Nu ineens die kilte..
Er is een kale plek aan de horizon,
toch is er een lichtpuntje,
want jij hebt nu de vrede gevonden,
jij bent als de allermooiste engel
naar de hemel toe gezonden.
En ik moet zeggen,
jij verdient het meer dan iedereen,
jij was er altijd voor iedereen,
jij was het zonnetje dat in onze hart scheen..
Het is zo stil zonder jou,
maar rust nu maar zacht,
het is zo goed,
want in mijn dromen..
Heb ik je in de hemel ontmoet.
Ingezonden door: Sanne Braam / hc_sanne_14@hotmail.com - Datum: 22-05-2007 om 15:09
3 reactie(s)
Gemiddeld cijfer: 8,7 Aantal stemmen: 103
Stuur dit gedicht naar je vriend(in)
| Vorige |