Alleen verder
Alleen verder
Ik raap de stukjes van mezelf op en neem ze mee onder mijn armenverdoofd van de pijnen uit mijn verleden en heden loop ik door de straten
Zij die voormij liefde was en liefde een betekenis gaf is opgestaan
en gevlogen uit mijn leven naar een andere omgeving
Herinneringen aan haar is het enige wat zijn overgebleven
onbereikbaar maar misschien zomaar op een dag kom ik haar ooit weer tegen
De klok terugdraaien bestaat niet en de wereld stil leggen helemaal niet
Je weet pas wat je mist als het er niet meer is
Hopelijk voel jij je nu veel beter zonder mij in je leven
maar vergeet niet dat er nog zoveel liefde in mij was die ik je had willen geven
Opgedragen aan N.L.(scorpio)
Ingezonden door: Faro - Datum: 12-09-2007 om 09:06
0 reactie(s)
Nog niet gestemd
Stuur dit gedicht naar je vriend(in)
| Vorige | Volgende |